Czosnek

Zanim wynaleziono antybiotyki to czosnku używano do leczenia większości dolegliwości, które leczy się dziś z pomocą antybiotykoterapii. Nic w tym dziwnego – jest on naturalnym antybiotykiem, a jego właściwości potwierdził sam Pasteur. Czosnek może uporać się z bakteriami, grzybami i wirusami. Doskonale radzi sobie też z leczeniem stanów zapalnych. W naturalnej medycynie chińskiej wykorzystywano go w leczeniu przeziębień i gruźlicy, już w starożytności stosowano czosnek na przeziębienia, posługiwano się nim też w trakcie leczenia ran. Współcześnie warto jeść go wtedy, gdy jesteśmy chorzy, choć czosnek zjadany od czasu do czasu (np. w charakterze przyprawy) ma też właściwości profilaktyczne – zapobiega między innymi pewnym chorobom nowotworowym, jest też bogatym źródłem cennych przeciwutleniaczy spowalniających procesy starzenia i chroniących nas przed różnymi dolegliwościami. Czosnek warto polecić nawet osobom odchudzającym się, bowiem reguluje on gospodarkę cukrami i metabolizm węglowodanów. Jest naturalnym lekiem na nadciśnienie, bo obniża ciśnienie krwi, a do tego wzmacnia mięsień serca i obniża poziom cholesterolu. Jeśli weźmiemy pod uwagę czyhające na nas zagrożenia cywilizacyjne to właśnie czosnek jawi się jako najlepsza bariera ochronna przed tego typu zagrożeniami. Czosnek jest zdrowy, ale w umiarkowanych ilościach, zbyt dużo tego warzywa zjadać nie można (podobne zastrzeżenie dotyczy zresztą większości pokarmów).

Herbata na zdrowie

Zielona herbata uważana jest za najzdrowszy napój herbaciany spośród wszystkich, które znamy. Medycyna wschodu przypisuje jej ogromny wpływ na ludzkie zdrowie. Zieloną herbatę pije się więc profilaktycznie, jako lekarstwo, afrodyzjak, czy wręcz traktuje się ją jako eliksir młodości. Czy tak jest w istocie? Być może odrobinę ją przeceniamy, a na pewno mamy skłonności do przesady – ludzie wschodu wypijają zaledwie kilka filiżanek dziennie, my nie tylko parzymy zieloną herbatę, ale często posługujemy się suplementami tworzonymi na jej bazie. Nadmiar i w tym przypadku wskazany nie jest, ale filiżanka – dwie filiżanki tej herbaty (o ile ją tolerujemy, bo są i takie osoby, które źle reagują na ten napój) na pewno nam nie zaszkodzą a mogą wręcz pomóc. To cenne źródło witamin i minerałów oraz roślinnych przeciwutleniaczy. Zielona herbata jest prawdziwą antyoksydacyjną bombą, a my współcześnie jesteśmy zanadto zagrożeni wolnymi rodnikami. Poza tym garbniki zawarte w tym delikatnym i aromatycznym napoju działają przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo. Jednym słowem zielona herbata może nam pomóc w zachowaniu zdrowia, może też poprawić naszą odporność.
Ważne: zielona herbata wykazuje, podobnie jak czosnek, działanie antymutagenne, jest więc cennym elementem profilaktyki przeciwnowotworowej.

Jogurty i kefiry

Jogurty i kefiry, te naturalne tj. takie jak przyrządzano kiedyś, były wyjątkowo zdrowe. W dzisiejszych czasach na tego typu produkty – szczególnie jogurty – trzeba uważać, bo są tak faszerowane chemią, że z tradycyjnymi napojami mlecznymi mają niewiele wspólnego. Kefiry bywają niejednokrotnie znacznie zdrowsze od przeciętnego jogurtu. Tym niemniej wybierając produkty dobrej jakości, produkty zawierające bakterie wspomagające naszą odporność na pewno dobrze wpłyniemy na nasze zdrowie. Trzeba jedynie zwrócić baczną uwagę na etykiety produktów spożywczych, które kupujemy, a w razie wątpliwości jogurt i kefir zawsze można przyrządzić w domu – wystarczy kupić startery dostępne w sklepach ze zdrową żywnością (również w sprzedaży internetowej).
Picie jogurtów i kefirów szczególnie dobrze wpływa na odporność, poprawia ją, bo zawierają one bakterie wspomagające układ immunologiczny. Bakterie te bytują w ludzkim przewodzie pokarmowym i są niezbędne również dla prawidłowego przebiegu procesów trawiennych, co z kolei wpływa i na przyswajalność składników pokarmowych i oczyszczanie organizmu z toksyn (regularne wypróżnienia). Warto też wiedzieć, że produkty te są bardzo cennym źródłem dobrze przyswajalnego wapnia – wapń jest jednak dobrze przyswajalny jedynie w produktach zawierających choć odrobinę tłuszczu. Nie warto kupować produktów odtłuszczonych, wybierajmy te, które są jak najnaturalniejsze. Ważna uwaga: jogurty i kefiry są dobrze tolerowane przez osoby z brakiem tolerancji laktozy, tak więc nawet jeśli nie możecie pić mleka produkty tego typu są dla niego doskonałym zastępstwem.

Rodzaje krioterapii

W praktyce medycyna i kosmetologia wykorzystuje dwie metody krioterapii. Jedną z nich jest krioterapia miejscowa, drugą krioterapia ogólna.
Krioterapia miejscowa najczęściej stosowana do wymrażania niektórych, zmienionych chorobowo tkanek. Zabiegi tego typu wykonuje się w ramach usuwania żylaków, naczyniaków, brodawek, hemoroidów a nawet niektórych zmian o charakterze nowotworowym. Krioterapię miejscową stosuje się też w leczeniu bólów stawów (wtedy, gdy jest to uzasadnione).
Krioterapia ogólna wymaga krótkotrwałego, permanentnego, całkowitego wychłodzenia. Ten rodzaj terapii przeprowadzany jest w specjalnych kriokomorach. Czas pobytu w kriokomorze wynosi od 1 do trzech minut. Wchodzi się tam w ubraniu w postaci kostiumu kąpielowego, skarpetek, rękawiczek, maseczki na twarzy i czapki. Przed każdym takim seansem należy zdjąć biżuterię, co powinno być raczej oczywiste dla wszystkich. Po krioterapii wykonuje się ćwiczenia rozgrzewające już poza kriokomorą. W komorze tego typu panuje bardzo niska wilgotność powietrza toteż osobom przebywającym w niej mróz wydaje się być raczej pieczeniem skóry niż typowym zimnem.

Stres a presja czasu

Pomimo udogodnień (transport, środki służące komunikacji itp.), a może właśnie dzięki nim jesteśmy stale poddawani presji czasu. Teoretycznie wszystkie ogólnodostępne narzędzia sprzyjają szybkiemu przemieszczaniu się, umawianiu, spotykaniu ze znajomymi, przejawianiu najróżniejszych aktywności. Problem jednak w tym, że nie potrafimy z nich rozsądnie korzystać. Mając czas marnotrawimy go na jakieś bliżej nieokreślone zabiegi – za czym biegniemy? Za pieniądzem? Młodością? Lepszym wyglądem? Wszystko to możemy mieć nie biegnąc, co więcej im lepiej się zorganizujemy i im więcej czasu wygospodarujemy dla siebie i bliskich tym łatwiej będzie nam osiągnąć nasze cele. Bodaj największym przekleństwem naszych czasów jest to, że przez nieuzasadniony (naprawdę nieuzasadniony!) pośpiech nie potrafimy delektować się życiem i jego smakami. Prosty przykład – czym jest dla nas kawa bez której nie potrafimy się obejść twierdząc, że jesteśmy jej fanami, ba! nawet smakoszami? Zazwyczaj niestety picie kawy sprowadza się do … jej wypicia przed telewizorem, bądź w drodze pomiędzy sypialnią a łazienką. Czy potrafimy docenić jej smak i aromat? Niekoniecznie. Gdybyśmy potrafili wygospodarowalibyśmy codziennie kilka minut na doświadczenie radości życia i… radości picia tego czarnego nektaru.
To prawda, że życie stawia przed nami wyzwania, które w określonym czasie musimy zrealizować, tym niemniej nie powinno to utrudniać nam delektowania się jego smakami i przeżywania każdej chwili z osobna, jako swoistego rytuału, z którego trzeba czerpać radość. W ten sposób relaksujemy się, żyjemy lepiej i pełniej.
O kontaktach z ludźmi nawet nie wspomnę. Ograniczamy się do zdawkowych powitań i pożegnań z czasem zupełnie tracąc wiedzę o tym, jakim kto jest człowiekiem, ba! nigdy tej wiedzy nie zdobywamy, nie chcemy, bo szkoda czasu, a dziwimy się jednocześnie, że inni nie mają czasu dla nas a jeśli go znajdą słuchają tak, jakby nie słyszeli. Nie słyszą, nie słyszymy – bo myśli są zajęte czymś innym.
Ludzie, którzy żyją pełnią życia, nie ograniczają swojej aktywności, ale potrafią ją mądrze rozplanować mają czas dla siebie i dla innych. To jedna z odwiecznych prawd – najbardziej nawet zajęci, a mądrzy ludzie potrafią znaleźć czas na wszystko. My, współcześnie, wolimy się oszukiwać, że czasu brak, podczas gdy w rzeczywistości nam się nie chce. Ta presja zewnętrzna, a jeszcze bardziej narzucana sobie od wewnątrz wywołuje w nas stres, z tym stresem można sobie jednak poradzić i to niekoniecznie przy pomocy tabletek.
Jak już wspomniałam presja czasu może pozytywnie stymulować pod warunkiem jednak, że nie będzie ona stanem permanentnym. Zdecydowanie nie tędy droga.

Bezradność a stres

Stresujące są wszystkie sytuacje, w których czujemy się bezradni. Nie mówię nawet o takich przypadkach, w których nie możemy nic zrobić w sprawach dużej wagi (np. życia lub zdrowia) – to oczywiste że wywołują w nas silne reakcje i nie są to stany emocjonalne wpływające na nas pozytywnie. Chciałam zwrócić uwagę na fakt, iż codziennie poddawani jesteśmy testom na wytrzymałość i umiejętność uporania się z uczuciem bezradności. Zwykły korek komunikacyjny, z którym nic nie możemy zrobić przyprawia nas o silne negatywne przeżycia. Próbując załatwić jakąś sprawę w urzędzie ciągle musimy borykać się z nieporadnością i nieżyczliwością urzędników, na które jak na razie jesteśmy chyba wciąż jeszcze skazani, różne takie zdarzenia i sytuacje dopadają nas w najmniej spodziewanych momentach i nic nie możemy na nie poradzić. Jednej recepty na to nie ma – taki stres możemy łagodzić tabletkami, ale najważniejsze jest opanowanie umiejętności godzenia się z rzeczywistością i z tym, że na coś nie mamy wpływu. Nie twierdzę, że trzeba być potulnym jak baranek (w urzędach trzeba walczyć o swoje), postarajmy się jedynie opanować towarzyszące bezradności negatywne emocje, a przynajmniej zmniejszyć je do minimum.

Jak zatem przetrwać święta nie odmawiając sobie przyjemności jedzenia?
Możesz jeść więcej i to bez wyrzutów sumienia. Mimo to nie przesadzaj i nie doprowadzaj się do stanu, w którym nie będziesz mógł / nie będziesz mogła wstać od stołu. Jedz wszystko ( z przewagą mięs i białek), ale zmniejszaj nakładane na talerz porcje. Jedynym rodzajem świątecznych łakoci, od których należy zdecydowanie stronić są słodycze. Poza tym możesz jeść praktycznie wszystko.
Czas, w którym pozwalasz sobie na świąteczne obżarstwo skróć do minimum tj. do 48 godzin (maksymalnie). W tak krótkim okresie czasu zjadane przez ciebie pokarmy nie zdążą przetworzyć się na tkankę tłuszczową. Jedynie w mięśniach zgromadzi się sporo glikogenu, a metabolizm (uwaga!) może nawet w tym czasie ulec dość znacznemu przyspieszeniu. Dostarczony sobie ładunek energetyczny z powodzeniem rozładujesz poświątecznym wysiłkiem. Tak więc po 48 godzinach wróć do poprzedniej diety i do ćwiczeń.

Reasumując: pamiętaj, że twoim największym wrogiem jest głód czyli bardzo restrykcyjne diety odchudzające. Przytycia w czasie świąt unikniesz odchudzając się bezpiecznie i zdrowo, stosując cudowne diety jedynie doprowadzisz do katastrofy. Nie stosuj ich po świętach – to też nic nie pomoże, jeśli to właśnie w okresie poświątecznym zaczniesz się odchudzać (noworoczne plany sprzyjają podejmowaniu takich wyzwań) nie katuj się, pamiętaj że kolejne święta (Wielkanoc) są całkiem niedługo. Wtedy też grozi obżarstwo, a wycieńczony głodowymi racjami organizm chętnie odbuduje przy tej okazji zapasy tkanki tłuszczowej spodziewając się kolejnego okresu głodu.

Ćwicz rozsądnie

Zanim przełamiesz naturalne (warto to podkreślić) i wrodzone lenistwo i dostrzeżesz, że sport to również przyjemność, może upłynąć trochę czasu. Najważniejsze jest to, by nie doprowadzić do zniechęcenia, a zniechęcenie pojawia się najczęściej wskutek przetrenowania i przemęczenia. Najczęściej zaczynamy ćwiczyć pod wpływem różnych postanowień (np. w związku z odchudzaniem lub chęcią ukształtowania sylwetki), skaczemy wtedy na głęboką wodę, a nasze treningi bardziej przypominają katowanie organizmu niż aktywny relaks. Nie tędy droga. Pamiętaj, że przemęczenie jest najprostszą drogą do zaprzestania ćwiczeń, podobnie jak głodowe diety to najkrótsza droga do efektu jo-jo. Intensywność i częstotliwość treningu dopasuj do swoich możliwości i kondycji. Najczęściej popełnianym błędem w planowaniu treningu jest bagatelizowanie tych czynników, podczas gdy organizm trzeba przyzwyczaić do wszystkiego, terapie szokowe są złym rozwiązaniem.

Forma ćwiczeń

Jeśli nie lubisz biegać – nie biegaj, jeśli spacery są zbyt nudne – nie spaceruj, albo wybierz się na spacer z kijkami – będzie wygodniej, dynamiczniej i intensywniej (jeśli do tego posłuchasz muzyki w trakcie treningu pozytywna stymulacja tj. poziom satysfakcji i przyjemności odczuwanej po wysiłku wzrośnie jeszcze bardziej). Zamiast biegów i spacerów możesz wybrać taniec lub pływanie, a jeśli wolisz ćwiczenia statyczne zdecyduj się na jogę lub pilates. Nie zmuszaj się do tego, czego nie lubisz, bo w ten sposób niczego nie osiągniesz. Wybierz też miejsce treningu – jedni z nas wolą ćwiczyć w domu, jeszcze inni w klubie fitness, a część z nas preferuje wypoczynek grupowy (gry i zabawy) na świeżym powietrzu. Możliwości jest tyle, że na pewno znajdziesz wśród nich coś dla siebie.

Nie zapominaj o jedzeniu

Aktywność fizyczna wiąże się z wysiłkiem, który powoduje wzrost zapotrzebowania energetycznego. Oprócz tego rośnie też zapotrzebowanie organizmu na inne składniki odżywcze, które wspomagają regenerację po wysiłku, a są też niezbędne do tego, by organizm mógł wytworzyć substancje stymulujące ośrodki przyjemności w mózgu. Endorfiny wytwarzane są wtedy, gdy organizm ma je z czego zsyntetyzować. Pamiętaj więc, że ćwiczenia i diety zakładające rygorystyczne ograniczenie kalorii czy porcji żywieniowych źle się komponują. Jeśli ćwiczysz wystarczy jedynie niewielka redukcja kaloryczności posiłków, a i tak schudniesz. Nie katuj organizmu dietami i … (uwaga!) nie odchudzaj się – po prostu jedz rozsądnie i zdrowo, ruszaj się, a tkanka tłuszczowa sama zniknie, nawet nie zauważysz kiedy.

Metabolizm

Jeśli nagle odetniesz organizmowi dostęp do energii (tj. kalorii) i jeśli zrobisz to nazbyt drastycznie organizm zacznie oszczędzać i wiesz co zrobi w pierwszej kolejności? Spowolni wszystkie zachodzące w nim procesy, a przede wszystkim zredukuje, i to znacznie, tempo metabolizmu. W efekcie do życia potrzebować będziesz mniej kalorii niż dotychczas, a każdą nadwyżkę organizm zaoszczędzi odkładając na później w postaci tkanki tłuszczowej. Z chwilą, z którą przestaniesz stosować dietę i zaczniesz odżywiać się normalnie metabolizm wcale nie wróci do swojego normalnego rytmu. W dalszym ciągu będzie spowolniony, a organizm w dalszym ciągu będzie oszczędzał zmieniając wszystkie nadwyżki w tkankę tłuszczową.

Składniki pokarmowe

Do prawidłowego funkcjonowania (również do sprawnego przebiegu metabolizmu) organizm potrzebuje mnóstwa składników odżywczych i eliminacja któregokolwiek z nich odbija się na większości procesów życiowych. Jednym słowem diety, które polegają na eliminacji jakichkolwiek makroskładników mogą skończyć się tym, że metabolizm i procesy wpływające na spalanie tłuszczu (odchudzanie) zostaną upośledzone, a w efekcie tego upośledzenia nie schudniesz tak efektywnie jak na dobrze zbilansowanej diecie. Do diet tłuszczowych, warzywnych, owocowych, białkowych i polegających na eliminacji węglowodanów podchodź więc ze sporą rezerwą, bo mają one niewiele wspólnego ze skutecznym i zdrowym odchudzaniem.

Prawidłowy schemat odżywiania

Pamiętaj też, że chudnięciu nie sprzyja ograniczanie ilości posiłków. Zjadając trzy duże posiłki w ciągu dnia schudniesz mniej niż przy zjadaniu tej samej ilości pokarmów rozłożonych na pięć do sześciu posiłków. Dzięki umiejętnemu porcjowaniu możesz też zmniejszyć wielkość brzucha, a na pewno przekonasz organizm co do tego, że nie grożą mu okresy głodu. Ciało nie będzie więc miało powodów do tego by obniżać tempo przemian metabolicznych.

Zatrucia i choroby

Może zdarzyć się i tak, że nie będziesz mogła / nie będziesz mógł schudnąć wskutek jakiejś choroby bądź zatrucia (np. zatrucia rtęcią). W każdej takiej sytuacji kluczem jest odtrucie organizmu i leczenie choroby leżącej u źródła problemów. Może więc okazać się, że konieczna będzie pomoc dietetyka lub lekarza. Nie stroń od tej pomocy.

Kto powiedział, że piękna kobieta to szczupła kobieta? Nikt – to media wpoiły nam takie patrzenie na świat. Z telewizora uśmiechają się do nas szczupłe modelki o długich nogach i małych piersiach. Na ulicach mijamy plakaty i bilbordy z podobnymi kobiecymi wizerunkami. Jakiego czasopisma czy też magazynu nie wzięlibyśmy do ręki, wszędzie znajdziemy młode, szczupłe dziewczyny z sztucznym doklejonym uśmiechem o nieskazitelnie białych zębach.

A gdzie podziały się prawdziwe kobiety?

Kobiety  z krwi i kości, które można spotkać w sklepie, księgarni czy na ulicy? Piękne kobiety o naturalnych, obfitszych kształtach? One zostały zepchnięte gdzieś na margines. Przecież otyłość w dzisiejszym świecie uznawana jest za chorobę – ”odsuńmy się więc wszyscy od grubasów, bo jeszcze nas tym zarażą…” Lekka nadwaga porównywana jest do poważnych dolegliwości. Żyjemy w świecie chorych absurdów.

Gdzie podziała się ta słynna tolerancja? Dlaczego to wygląd zaczął decydować o stosunkach społecznych i budować hierarchię wartości? Czy dlatego, że czyjaś sylwetka nie mieści się w kanonach powszechnie uznawanych za piękne, musi być od razu skreślany z listy społecznej?

Tak naprawdę każda kobieta, bez względu na typ swojej sylwetki, chce czuć się piękna i za taką być uznawana. To, że kobieta więcej waży nie znaczy, że jest gorsza. Przeciwnie jakże często pani o pełniejszych kształtach dużo lepiej prezentuje się np. w modnej sukience XXL czy ładnej tunice od wychudzonej, wręcz kościstej dziewczyny.

Prawdziwe kobiece piękno to nie (wbrew mylnemu powszechnemu mniemaniu) bardzo długie nogi i talia osy, ale akceptacja siebie w stu procentach, taką jaką się jest. Bo kto chce przebywać w towarzystwie chudej modelki, która na każdym kroku liczy kalorie, narzeka na cały świat i na swój „zwykły” wygląd? Każdy normalny człowiek woli towarzystwo wesołej kobiety (również tej noszącej ubrania XXL), która zachwyca pewnością siebie, wspaniałym poczuciem humoru i sympatią do świata. Jak jednak można stać się taką kobietą, jeśli jest się wiecznie głodnym i martwiącym się o sylwetkę? To chyba niemożliwe…

Obywatele przejrzyjcie wreszcie na oczy! Piękno to rzecz względna. Dziś za piękno uznawane jest jedno, a jutro będzie inne. Miejmy nadzieję, że przyszłość przyniesie zdrowe patrzenie na siebie nawzajem i akceptowanie swojego ciała takim, jakie jest.

A teraz do rzeczy: odpowiedzmy sobie na pytanie jak odchudzają takie buty.

Obuwie a mięśnie

Na co dzień, w trakcie różnych czynności wykorzystujemy różne mięśnie w różnym stopniu, im lepiej opanujemy daną czynność i im mniej wysiłku kosztuje nas jej wykonanie tym mniej kalorii spalamy w trakcie jej wykonywania. Podobnie jest ze sportem i z … obuwiem. Jeśli chcemy stale osiągać coraz lepsze efekty w sporcie musimy ćwiczyć intensywniej, dłużej lub częściej, bo z czasem organizm do wszystkiego się przyzwyczaja i pojawia się efekt tzw. przystosowania środowiskowego. Z drugiej strony mięśnie, których nie używamy ulegają osłabieniu i jeśli nagle zaczniemy ich używać ich praca pochłonie sporo kalorii. Na początku chudniemy więc więcej, z czasem efekt ten zanika, a waga się stabilizuje i wraca do normy. Podobnie jest z obuwiem odchudzającym. Zakładając specjalnie wyprofilowane buty, które sprawiają, że część mięśni angażuje się w chodzenie bardziej niż dotychczas, możemy liczyć na to, że zmuszając te mięśnie do pracy wywołamy efekt odchudzający, ale z czasem stopy i pozostałe części ciała przyzwyczają się do specyfiki takiej pracy i wraz z efektem przystosowania środowiskowego chudnąć przestaniemy.

Czy takie obuwie jest zdrowe?

Naukowcy twierdzą, że tak, ale czy aby na pewno specjalne profile nie zniekształcają nie tylko mięśni (wymuszając aktywizację części z nich), ale i postawy? A skoro tak czy inaczej musimy się ruszać czy nie lepiej zaopatrzyć się w normalne, wygodne obuwie sportowe a nie w buty odchudzające? Tak czy inaczej będziesz musiała ćwiczyć, żeby pozbyć się nadwagi, a dodatkowe kalorie, które spalisz dzięki specjalnemu obuwiu nie wpłyną wydatnie na osiągane efekty. Może lepszym sprzętem do odchudzania i kształtowania brzucha będzie pas odchudzający z neoprenu, albo elektrostymulator mięśni? Wszystkie te wynalazki mają podobną skuteczność.

Zamiast podsumowania

Każdy samodzielnie powinien odpowiedzieć sobie na postawione wyżej pytanie tj. zdecydować czy inwestować w takie buty czy nie. Może zamiast inwestycji w buty odchudzające lepiej kupić jakiś przyspieszający spalanie tłuszczu suplement? Bo ruszać i tak się przecież musimy!

Pierwszy krok w skutecznym odchudzaniu polega na zrozumieniu siebie. Co przez to rozumieć? To, że jesteś człowiekiem, masz naturalną skłonność do lenistwa, masz zakodowany pociąg do słodyczy albo niezdrowego pożywienia i generalnie folgowania różnym swoim zachciankom. Dorosłe życie polega na tym, by takie zjawiska okiełznać, ale nie zrobisz tego od razu. Konieczne jest zastosowanie metody małych kroczków. Pamiętaj, że skuteczne diety odchudzające nie odchudzają o dziesięć kilogramów w ciągu miesiąca – może i można tak schudnąć, ale takie odchudzanie jest odchudzaniem z gwarancją pojawienia się efektu jojo – a w tym wypadku trudno mówić o jakiejkolwiek skuteczności.

Metoda małych kroczków a dieta

Organizm przyzwyczajony do obfitych posiłków nie będzie w stanie szybko z nich zrezygnować. Dobrym rozwiązaniem jest w tym przypadku dzielenie ich na kilka mniejszych w ciągu dnia i stopniowe eliminowanie tych składników, które są najbardziej tuczące. Początkowo składniki te możesz zastępować nieco innymi – zdrowszymi, a z czasem ogranicz nieco ilość spożywanych pokarmów. Oczywiście w ramach zdrowego rozsądku, bo nie chcesz się przecież zagłodzić!

Metoda małych kroczków a ćwiczenia

Podobnie wygląda kwestia ćwiczeń. Organizm, który przyzwyczajony jest do lenistwa nie od razu dostrzeże korzyści płynące ze zwiększenia aktywności fizycznej. Zacznij od kilku minut treningu dziennie i stopniowo czas ten wydłużaj w miarę chęci i możliwości. Pamiętaj jedynie by robić to systematycznie, w przeciwnym wypadku powrócisz do kanapowego lenistwa i ze zmiany trybu życia nic nie wyjdzie.

Pamiętaj, że twój sukces w odchudzaniu zależy od umiejętności żonglowania różnymi czynnikami. Są nimi: czynniki psychiczne, fizjologiczne i środowiskowe. Musisz pokonać opór ze strony własnej psyche i mechanizmy, które sterują nami od tysiącleci. To na pewno nie będzie łatwe, ale życie polega na pokonywaniu tego typu trudności.

Więcej informacji o psychologicznym podejściu do odchudzania znajdziesz na stronie KuracjeOdchudzajace.com.pl

Cellulit, jak wiadomo, pojawia się w efekcie osłabienia struktur skóry. Kiedy do tego dojdzie w warstwie podskórnej odkładają się toksyny, tłuszcz i woda. Odkładają się nieregularnie, przez co skóra od zewnątrz przypomina strukturą skórkę pomarańczy.
Za destrukcję skóry (i całego organizmu wraz z naszymi naturalnymi mechanizmami obronnymi) odpowiadają wolne rodniki. Wystarczy więc wzbogacić dietę o składniki o działaniu antyoksydacyjnym (przeciw rodnikowym), by doprowadzić do wzmocnienia skóry i jej barier ochronnych. Nie muszę chyba dodawać, że pomaga to też w zwalczeniu już istniejącego cellulitu, patrz: na cellulit – antyoksydanty.

Antyoksydanty w kremach

Zanim przejdę do diety ważna wiadomość: przeciwutleniacze znajdują się też w kremach i żelach o działaniu antycellulitowym. To zresztą kosmetyka jako pierwsza dostrzegała i wykorzystała potencjał tkwiący w naturze i to ona wykazała ogromne zainteresowanie antyoksydantami. Zainteresowanie to poskutkowało i wciąż skutkuje ogromnymi zmianami i coraz większą wiedzą o funkcjonowaniu naszych organizmów.
Właściwości przeciwutleniające wykazuje wiele witamin (w tym witaminy młodości) i generalnie wyciągi z roślin. Jeśli znajdziecie je w kremach na cellulit możecie być spokojne, że kremy te będą w stanie poradzić sobie z wolnymi rodnikami.

Dieta na cellulit

To dieta bogata w przeciwutleniacze. Znajdują się one głównie w owocach, warzywach, ziołach i różnego rodzaju roślinach. Przeciwutleniaczami są polifenole, antocyjaniny, witaminy i minerały (makro- i mikroelementy). Jedne z nich mają większą, inne mniejszą moc antyoksydacyjną. Na pewno jednak warto zwrócić uwagę na:
- karotenoidy, które znajdują się w marchwi, cytrusach, pomidorach i czerwonej papryce (generalnie w owocach i warzywach o kolorze żółtym, pomarańczowym i czerwonym). Królem karotenoidów jest likopen (skarbnicą likopenu są pomidory), który dodatkowo wykazuje bardzo silne działanie anty-cholesterolowe i anty-mutagenne (obniża poziom złego cholesterolu i zapobiega mutacjom komórek czyli chorobom nowotworowym),
- polifenole – bardzo dużo jest ich w czerwonym winie, w czerwonej herbacie, w winogronach i innych ciemnych owocach. Podobnie jak likopen polifenole obniżają poziom cholesterolu. Mają też wpływ na gospodarkę minerałami (żelazem). W grupie polifenoli szczególnie aktywne są flawonoidy (lub bioflawonoidy) zawarte we wszystkich ciemnych owocach (jednym a antyoksydacyjnych potentatów jest aronia) oraz w cytrusach.
- kawa – to jak wiadomo używka, wbrew pozorom nie jest wcale niezdrowa. Kawa również zawiera przeciwutleniacz – jest nim kwas chlorogenowy. Kwas ten jest też doskonałą ochroną przed cukrzycą, a nawet miażdżycą. Pijąc kawę zmniejszamy mimowolnie poziom przyswajanego przez organizm cukru – kwas chlorogenowy ogranicza jego wchłanianie,
- resweratrol – ostatnimi czasy jest prawdziwym hitem, to substancja, którą znajdziemy w ciemnych owocach, głównie w ciemnych winogronach i sokach oraz winach z nich sporządzanych (po raz kolejny okazuje się więc, że picie czerwonego wina może nam wyjść na zdrowie). Reswerartrol jest nie tylko przeciwutleniaczem, ale też substancją o właściwościach antymutagennych (podobnie jak likopen),

Jedzenie czy suplementy?

Przeciwutleniacze znajdziemy nie tylko w pożywieniu, nie tylko w kosmetykach, ale i w różnego rodzaju suplementach. Nawet kapsułki witaminowe i witaminowo-minerałowe zawierają substancje o działaniu przeciwutleniającym (witamina C!), nie bez wśród niezawodnych sposobów na cellulit wymienia się peelingi i maski z kawy . Warto też zwrócić uwagę na suplementy odchudzające lub do innych ‘zadań specjalnych’ bazujące na wyciągach z roślin takich jak winogrona, jagoda Acai czy zielona herbata. One również wspomagają walkę z wolnymi rodnikami, cellulitem i wieloma innymi współczesnymi problemami.