Rozmawiając z żeglarzami i miłośnikami jachtingu, wszyscy zgodnie potwierdzą, że najpiękniejszym miejscem do jachtingu są nasze polskie Mazury. Przede wszystkim ważne jest to, czy chcemy błogo wylegiwać się na naszym urlopie czy raczej szukamy czynnego wypoczynku z adrenaliną. Od tych kwestii zależy pośrednio wybór miejsca do jachtingu. Jeśli zdecydujemy się na gwarny port, popłyniemy w zupełnie inne miejsca, niż jeśli będziemy wyczekiwać ciepłego wieczoru w zacisznej zatoce.

Żeglarstwo w naszym kraju rozwija się z roku na rok. Przybywa z każdym sezonem  amatorów żeglarstwa i to jest wspaniałe. Tafla wody współgrająca z pięknymi jachtami, większymi, mniejszymi, ale za to na każdym morze przeżyć, emocji i radości. Mazury są magiczne, warto obrać sobie trasę po mazurskich jeziorach, dobrać paczkę znajomych lub rodziny i wybrać się na niezapomniane wakacje. W tym przypadku w pełni sprawdza się powiedzenie „cudze chwalicie swojego nie znacie”.

Warto najpierw pożeglować po krajowych wodach, a później wyruszać w wielki świat. Żeglarstwo na Mazurskich Jeziorach jest tak szeroko rozwinięte i atrakcyjne, że z roku na rok przybywa turystów i pasjonatów pięknych łodzi. Co lepsze przybywa turystów z całego świata nie tylko z Polski.

Mazury są szeroko rozwinięte pod kątem firm czarterowych, mamy szeroką ofertę jachtów do wynajęcia, trzeba jedynie pomyśleć o tym trochę wcześniej. Wiele atrakcji czeka na turystów na Mazurach i z której strony byśmy nie chcieli czegoś zachwalać, Mazury zawsze są tymi najlepszymi i ustęsknionymi przez cały rok.

Oczywiście na Jeziorach Mazurskich królują jachty żaglowe, spokojnie sunące po tafli wody lub szarżujące w silnych wiatrach. Jednak zwolennicy szybkich motorówek, też znajdą dla siebie atrakcje na wodach mazurskich. Dla każdego coś dobrego, a zasada jest jedna- nie nudzić się na urlopie, spędzić go luksusowo i wrócić z wyjątkowymi wspomnieniami. Aby wrócić szczęśliwie musimy pamiętać o przestrzeganiu zasad i przepisów żeglarskich. Brawura nie zawsze jest fajna, a ostrożności nigdy nie za wiele, gdziekolwiek wybierzemy się na jachting, należy o tym pamiętać.



Dzień po moich urodzinach tata pojechał ze mną do portu (mieszkamy w Szczecinie) i zapisałem się na kurs, po którym uzyskuje się stopień żeglarza jachtowego. Wiem, że to nic specjalnego, ale dla mnie jest to początek drogi do spełnienia wielkiego marzenia. Jestem jeszcze niestety za młody, na jakikolwiek poważniejszy kurs, który uprawni mnie do prowadzenia jachtu. Wiem też, ze patenty żeglarskie uprawniają jedynie do prowadzenia statków w celach rekreacyjnych – od czegoś jednak trzeba zacząć. Wujek opowiadał mi, że jak już zdobędę pierwszy stopień to zabierze mnie ze sobą w rejs jachtem (powiedział też, że to wielki zaszczyt dostać stopień od Polskiego Związku Żeglarskiego i że jest ze mnie dumny).

Rodzice jeszcze nic o tym nie wiedzą i wolę ich na razie nie uświadamiać – jeszcze by się nie zgodzili. Chcę dodać parę słów o wujku. Jest to kapitan światowej klasy, pływający niezwykle luksusowymi statkami. Może nie takimi superjachtami, jak np. Telithy G, czy Christina O, ale jak na polskie warunki całkiem niezłymi. W czasie jednej ze swoich wizyt opowiadał mi, że podczas ostatniego szkolenia, płynął statkiem o nazwie Meltese Falcon. To jednej z najbardziej luksusowych jachtów świata! Dziwne, że osoba prywatna pożyczyła swój osobisty statek na międzynarodowe szkolenie marynarzy. Z początku nie chciało mi się w to wierzyć, ale kiedy zobaczyłem zdjęcia, było mi wstyd. Wujek powiedział, że do tej pory sam nie może uwierzyć w swoje szczęście, dopiero, kiedy patrzy na zdjęcia nie ma wyboru.

Teraz myślę tylko i wyłącznie o tym, aby zrealizować swoje plany. Jachting jest dla mnie najważniejszy i dlatego postanowiłam poświęcić mu się całkowicie. Kiedy spędzam czas na łodzi czuję się najszczęśliwszą osobą na ziemi. Kto wie – może kiedyś wystąpię w regatach żeglarskich i zdobędę pierwszą nagrodę.

Już postanowiłem, kim będę w przyszłości, chcę być kapitanem! – marzenia się przecież spełniają…

A jeśli już jakaś kobieta zostałą dopuszczona do jachtingu, to zwykle jest to wyjątek. By kobieta taka została zaakceptowana, musi być „wyjątkowo męska”, czyli odznaczać się wulgarnością, męskim sposobem bycia i oczywiście odpornością na duże ilości alkoholu. Kobiet na pokaz nie dopuszcza się do regat właściwych.

Są jednak wyjątki, w chlubej historii polskiego jachtingu. Oprócz „kobiet męskich’, które traktowane są na równi z mężczyznami, dopuszcza się do nich także „żeglareczki”. Są to młode adeptki sztuki żeglarskiej, które wchodzą w skład załóg jachtów prowadzonych przez młodych skipperów. Do grona tego wchodzą nieliczne młode kobiety, które nie są takie „męskie”, ale mimo to traktowane są jako pełnowartościowe członkinie załogi. Jednak do regat właściwych nie zostają one dopuszczone.

Natomiast kobiety często stanowią przedmiot regat lądowych. Istnieją dwa ich rodzaje. Pierwsze z nich, to regaty o rumieniec i ucieczkę. Polegają one na tym, że mężczyźni wymieniają się między sobą uwagami dotyczącymi wygladu kobiet im towarzyszących, hipotetycznymi propozycjami seksualnymi, wulgarnymi żartami oraz kłopotliwymi pytaniami skierowanymi do pań. Regaty te wygrywa ten, kto pierwszy sprawi, żę atakowana dziewczyna się zarumieni lub też pod pozorem udania się do toalety, ewakuuje się z tego grona. Nagrodą jest przyjacielkie poklepywanie po plecach zwycięzcy, któremu towarzyszą głośne śmiechy.

Drugim rodzajem regat, są regaty o nockę. Tutaj początkowo wszyscy panowie są wyjątkowo mili i grzeczni w stosunku do znajdującej się w ich pobliżu damy. Dbają o jej wygodę, częstują piwem i papierosami. W momencie, gdy dana kobieta jest już na wystarczająco pijana, za pomocą skomplikowanej działalności werbalno-cielesnej próbuja namówić ją do spędzenia z nimi wspólnej nocy. Zwycięzca jest oczywiście ten, kto pierwszy uzyka zgodę na taką noc.

A tym paniom, które mimo wszystko chcą zaistnieć w świacie żeglarskim, radzę wyczarterować jacht i udać się na wspaniałe wkacje pod żaglami, bez mężczyzn.